ลมหายใจแห่งผืนป่าคัพ

นครสวรรค์ : นายก อบจ. เป็นประธานเปิดงานฟุตบอล 7 คน อ.แม่เปิน ลมหายใจแห่งผืนป่าคัพ ครั้งที่ 1

Abstract / สรุป

พล.ต.อ.สมศักดิ์ จันทะพิงค์ นายก อบจ.นครสวรรค์ เป็นประธานเปิดการแข่งขันฟุตบอล 7 คน “ลมหายใจแห่งผืนป่าคัพ ครั้งที่ 1” ณ สนามกีฬาอำเภอแม่เปิน จ.นครสวรรค์ จัดขึ้น 6–7 ธ.ค. 2568 โดยมูลนิธิเพื่อการพัฒนาเชิงพื้นที่ฯ และภาคีเครือข่าย เพื่อส่งเสริมสุขภาพเยาวชนชายป่า ห่างไกลยาเสพติด และปลูกฝังความรักบ้านเกิดควบคู่การอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ

Key Takeaway / ประเด็นสำคัญ

ฟุตบอล 7 คน “ลมหายใจแห่งผืนป่า” ครั้งแรก จัดที่แม่เปิน นครสวรรค์
กิจกรรมสร้างสุขภาพเยาวชนชายป่าและห่างไกลยาเสพติด
เชื่อมโยงกีฬาเข้ากับการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติและความรักบ้านเกิด

พลตำรวจเอก สมศักดิ์ จันทะพิงค์ นายก อบจ.นครสวรรค์ เป็นประธานในพิธีเปิดการแข่งขันกีฬาฟุตบอล 7 คน ภายใต้ชื่อ “ลมหายใจแห่งผืนป่าคัพ ครั้งที่ 1” พร้อมด้วย ร้อยตำรวจโท พิทักษ์ พันธ์งิ้ว, นายโสพล โอทาตะ เลขานุการนายก อบจ. นครสวรรค์ ร่วมพิธีเปิด โดยมี นางสาวธนสรณ์ แสงอินทร์ ส.อบจ.เขต 1 อ.แม่เปิน, นายอนุสรณ์ อยุธยา ส.อบจ.เขต 1 อ.ลาดยาว ทีมผู้จัดงาน และประชาชนในพื้นที่ร่วมให้การต้อนรับ ณ สนามกีฬาอำเภอแม่เปิน จังหวัดนครสวรรค์

มูลนิธิเพื่อการพัฒนาเชิงพื้นที่ฯ อ.แม่เปิน ร่วมกับกลุ่มเพื่อนนักธุรกิจ จัดการแข่งขันฟุตบอล 7 คน ภายใต้ชื่อ “ลมหายใจแห่งผืนป่าคัพ ครั้งที่ 1” ขึ้น เพื่อชูแนวคิดการส่งเสริมสุขภาพเด็กและเยาวชนในพื้นที่ชายป่า พร้อมสร้างกิจกรรมเชิงบวกให้ห่างไกลยาเสพติด โดยตั้งใจใช้ “กีฬา” เป็นเวทีให้เยาวชนได้แสดงพลังและความสามารถ

การแข่งขันจัดขึ้นระหว่างวันที่ 6 – 7 ธันวาคม 2568 ณ สนามกีฬาอำเภอแม่เปิน จังหวัดนครสวรรค์ ซึ่งเป็นพื้นที่ใกล้ผืนป่า แม่วงก์ – แม่เปิน – ชุมตาบง อันเป็นแหล่งทรัพยากรธรรมชาติสำคัญของจังหวัดฯ โดยปีนี้เปิดรับทีมเข้าร่วม 2 รุ่น ได้แก่ รุ่นประชาชนทั่วไป และรุ่นอายุไม่เกิน 13 ปี

นายก อบจ.นครสวรรค์ กล่าวว่า “ลมหายใจแห่งผืนป่า เป็นพลังชีวิตที่เกิดจากความร่วมมือของผู้คน ชุมชน และเยาวชนรอบพื้นที่ป่า ที่หวงแหนทรัพยากรธรรมชาติ และช่วยกันดูแลสิ่งเหล่านี้ให้คงอยู่อย่างยั่งยืน กิจกรรมการแข่งขันฟุตบอลครั้งนี้จึงไม่ใช่เพียงกีฬาสร้างสุขภาพ แต่ยังเป็นพื้นที่ปลูกฝังความรักและความผูกพันกับบ้านเกิด เยาวชนได้เรียนรู้การเติบโตไปพร้อมกับสิ่งแวดล้อมรอบตัว และท้ายที่สุด คนกับป่าก็ลมหายใจเดียวกัน ต่างพึ่งพาและหล่อเลี้ยงกันให้คงอยู่ต่อไป”