“น้องพีท“ ลูกยางหนุ่มน้อยจาก รร.จตุรพักรพิมาน ผู้ไม่เคยยอมแพ้
เสียงลูกวอลเลย์บอลกระทบพื้นปูนดังสะท้อนท่ามกลางความเงียบของโรงยิมในยามพลบค่ำ ร่างเล็กของเด็กชายในชุดนักเรียน เสื้อเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ เขาย่อตัว กระโดด และอันเดอร์บอลลูกแล้วลูกเล่าอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย แม้ท้องฟ้าด้านนอกจะเปลี่ยนเป็นสีดำสนิทแล้วก็ตาม

นี่คือชีวิตหลังเลิกเรียนของ ”น้องพีท“ วรวัฒน์ มั่งจิตร นักเรียนชั้น ม.1/8 ร.ร.จตุรพักรพิมาน จ.ร้อยเอ็ด เด็กหนุ่มผู้มีส่วนสูงเพียง 151 เซนติเมตร และน้ำหนักตัว 36 กิโลกรัม แต่ภายในร่างอันเล็กน้อยนี้ กลับซ่อนหัวใจที่ยิ่งใหญ่เกินตัว

”น้องพีท“ เติบโตมาในครอบครัวที่ไม่สมบูรณ์แบบ เมื่อพ่อต้องจากไปตั้งแต่อายุได้เพียง 7 เดือน ทิ้งให้แม่หาเลี้ยงครอบครัวด้วยการรับจ้างเย็บผ้าอยู่ที่บ้านดงแดง เพื่อส่งเสียเขาและพี่สาวชั้น ม.4

ทุกวันหยุดหรือยามว่างจากตำราเรียน ”น้องพีท“ จะช่วยคุณยายคัดแยกขวดพลาสติกที่ตระเวนเก็บมาจากถังขยะและริมทาง มือคู่น้อยที่เปื้อนคราบฝุ่นช่วยกันแยกขวดพลาสติกใส ขวดแก้ว และกระป๋อง รายได้สัปดาห์ละประมาณหนึ่งพันบาทคือน้ำพักน้ำแรงที่ช่วยแบ่งเบาภาระในบ้าน และกลายเป็นเงินหยอดกระปุกที่ต่อลมหายใจให้ครอบครัว

แต่ในมือที่จับขวดเปื้อนฝุ่นคู่นั้น ยังกำความฝันที่บริสุทธิ์เอาไว้แน่น

”น้องพีท“ หลงรักกีฬาวอลเลย์บอลมาตั้งแต่ชั้น ป.3 สมัยเรียนอยู่ที่โรงเรียนบ้านน้ำใสเที่ยมแข้ อำเภอจตุรพักตรพิมาน

ในวันที่ไม่มีโค้ชระดับประเทศมาประกบข้าง ครูคนแรกของเขาคือหน้าจอโทรศัพท์มือถือ ”น้องพีท“ เฝ้าดูคลิปฝึกซ้อมจาก YouTube ติดตามดูทักษะของพี่ๆ วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทย ซึมซับเทคนิคจาก TikTok ของช่อง 7 และช่องทัชบอล เรียนรู้การเซต การเคาะบอล การวางเท้า แล้วนำมาซ้อมซ้ำๆ ใต้ถุนบ้านคนเดียว

“ตัวเล็กขนาดนี้ จะไปเล่นวอลเลย์บอลสู้ใครเขาได้” คำสบประมาทที่ได้ยินมาตลอดไม่เคยบั่นทอนหัวใจของ ”น้องพีท“ แต่กลับเป็นแรงผลักให้เขากระโดดสูงขึ้น และไม่เคยคิดว่าความสูง 151 เซนติเมตรคือข้อจำกัด หากตัวเล็กกว่าคนอื่น เขาก็แค่ต้องวิ่งให้เร็วกว่า รับบอลให้เหนียวกว่า และทุ่มเทให้มากกว่า

ความมุ่งมั่นนี้ฉายชัดเจนเข้าตา ”โค้ชตุ๋ม“ รัตนตระกูล สีหาวัตร อดีตนักกีฬาวอลเลย์บอลจาก ม.การกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตมหาสารคาม ผู้คร่ำหวอดกับการปั้นเด็กมาตั้งแต่ปี 2548

”โค้ชตุ๋ม” เอ่ยถึงลูกศิษย์คนนี้ด้วยแววตาชื่นชม “เขาตัวเล็ก แต่มีความมุ่งมั่น ไม่เคยยอมแพ้ ใจสู้มาก เรื่องสรีระไม่ใช่อุปสรรคเลยสำหรับเด็กคนนี้ บ้านเขาอยู่ไกลจากโรงเรียนเกือบ 10 กิโลเมตร แต่พีทไม่เคยงอแงที่จะกลับก่อนเวลา เขายอมซ้อมจนมืดค่ำ รอจนกว่าแม่จะขับรถมารับ ตั้งใจฝึกซ้อมจนหยดสุดท้ายจริงๆ”

เป้าหมายสูงสุดในชีวิตของ ”น้องพีท“ คือการได้สวมเสื้อที่มีธงไตรรงค์ติดอยู่บนหน้าอก ก้าวไปยืนในจุดที่นักกีฬาทีมชาติยืนอยู่ แต่หากเส้นทางสายนักกีฬาต้องสะดุดลง เขาก็มีเป้าหมายสำรองที่จะมุ่งมั่นเป็น ”ครูพละ“ เพื่อสานฝันของแม่ที่อยากเห็นลูกชายรับราชการ มีชีวิตที่มั่นคง และนำวิชาที่ตัวเองรักกลับมาส่งต่อให้เด็กบ้านนอกคนอื่นๆ ที่มีฝันเหมือนกัน

จากกองขยะที่หลายคนมองข้าม สู่เส้นทางวอลเลย์บอลที่เต็มไปด้วยหยาดเหงื่อ เด็กชายตัวเล็กคนนี้กำลังพิสูจน์ให้เห็นว่า ความสูงของร่างกายอาจมีขีดจำกัด แต่ขนาดของความฝันและความพยายาม ไม่มีเส้นกั้นขอบเขตได้เลยแม้แต่น้อย

THE FUTURE STARTS HERE ทุกความฝัน เริ่มต้นที่นี่ — Prime Minister’s Youth Cup ติดตามการแข่งขันวอลเลย์บอลเยาวชน PMYC รอบระดับอำเภอทั่วประเทศ พร้อมร่วมส่งกำลังใจให้เยาวชนไทย ได้ที่ volleyball.or.th และ FB: https://www.facebook.com/ThailandVolleyballAssociation

#PrimeMinistersYouthCup #PMYCVolleyball #PMYCวอลเลย์บอลU15
#PMYCวอลเลย์บอลระดับอำเภอ
#PMYCVolleyballPreMatch
#TheFutureStartsHere
#จุดเริ่มต้นของทีมชาติไทย #กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา #การกีฬาแห่งประเทศไทย #กองทุนพัฒนาการกีฬาแห่งชาติ #SAT #NSDF #TVA