ผู้สื่อข่าวรายงานว่า ได้พบชายวัย 62 ปี ไว้หนวดเครารุงรัง ดำเนินชีวิตอยู่กินแบบเรียบง่าย หากมองเพียงผิวเผิน ทุกคนมักจะคิดว่าสติไม่สมประกอบ แต่ความจริงแล้วอดีตท่านคือข้าราชการครูบำนาญ โดยตำแหน่งสุดท้าย คือผู้อำนวยการโรงเรียนบ้านโนนนิคม ตำบลหนองบัวแดง อำเภอหนองบัวแดง จังหวัดชัยภูมิ อัตราเงินเดือนรวมเงินประจำตำแหน่งกว่า7หมื่นบาท หลังเกษียณอายุราชการรับเงินบำนาญเดือนละประมาณ 5 หมื่นบาท เพื่อใช้จ่ายในชีวิตประจำวัน แต่หลังจากวันแรกที่เกษียณอายุราชการ กลับไม่มีโอกาสได้ใช้เงินบำนาญเลย เนื่องจากของกินของใช้ภายในบ้านมีทุกอย่างที่ต้องการ และยังเหลือเผื่อแผ่คนในชุมชนด้วย โดยไม่มีการซื้อขายพร้อมแนะนำเทคนิคการปลูกพืชให้สามารถมีกินได้ตลอดไป โดยเฉพาะผักหวานป่าที่มีคุณค่าทางอาหารและที่สำคัญได้รับความนิยมตลาดต้องการสูง แต่ปัญหาของการปลูกผักหวานป่ามักจะไม่ได้ผล แม้จะได้รับการดูแลเป็นอย่างดีเพียงใดก็ตาม

นาย อุดม บุตรเรือง อายุ 62ปี อดีตผู้อำนวยการโรงเรียนข้าราชการบำนาญ เจ้าของไร่คนค้นดิน บ้านโนนนิคม ตำบลหนองบัวแดง อำเภอหนองบัวแดง จังหวัดชัยภูมิ เล่าว่า ตนเป็นลูกกำพร้าพ่อแม่ ต่อสู้ชีวิตหาเงินเรียนหนังสือด้วยตนเอง จนสอบบรรจุรับราชการครูและรับราชการครูจนเกษียนราชการตำแหน่งผู้อำนวยการโรงเรียน ตลอดเวลารับราชการได้ดำเนินชีวิตแบบพอเพียงตามแนวพระราชดำริ มาโดยตลอด ตนชอบปลูกป่าอยู่กับธรรมชาติ กินทุกอย่างที่ปลูก ปลูกทุกอย่างที่กินได้ พืชผักผลไม้ที่ปลูกไว้ไม่ได้ปลูกเพื่อขายแต่ปลูกไว้เพื่อแจกจ่ายให้กับชาวบ้าน ที่ไม่มีกินสามารถแวะมาขอได้ตลอดเวลา แต่มีเงื่อนไขว่าเมื่อมาขอแบ่งไปรับประทานแล้ว บางส่วนก็ให้แบ่งไปปลูกด้วย และเมื่อ3-4ปีที่ผ่านมาตนสามารถนำต้นผักหวานป่ามาทำการปลุกจนประสบความสำเร็จ และสามารถขยายพันธุ์จากกิ่งตอน แจกจ่ายให้กับชาวบ้านนำไปปลูกไว้รับประทานได้โดยไม่ต้องซื้อต้นพันธุ์จากตน เพียงแต่มีข้อตกลงว่าหากต้นพันธุ์ที่รับไปเติบโตแล้ว ขอให้ขยายพันธุ์แล้วแบ่งปันให้กับคนรอบข้างต่อไป และก่อนนำไปปลูกตนจะสอนวิธีการปลูกให้ มีเทคนิคขั้นตอนในการปลูกง่ายๆ ซึ่งตนได้ทำการศึกษาเรียนรู้ด้วยตนเองและรับประกันทุกต้นที่รับไปปลูกสามารถเจริญเติบโตได้อย่างถาวร

ด้านนาย อุดม บุตรเรือง เล่าเพิ่มเติมว่าการปลูกผักหวานป่านั้นจะต้องปลูกต้นไม้แม่นม และต้นไม้แม่เลี้ยงแซมในกระถางไปด้วยพร้อมกัน ต้นไม้แม่นมที่ดูแลต้นพันธุ์ผักหวานได้ดีที่สุดคือต้นตะขบ ส่วนต้นไม้แม่เลี้ยงนั้นควรเป็นไม้ยืนต้น จำพวกตะแบก,แดง,ประดู่,พยุง,ยางนาฯลฯ หรือต้นอะไรก็ได้ที่เป็นไม้ยืนต้น สาเหตุที่ต้องปลูกต้นไม้แม่นมและต้นไม้แม่เลี้ยง เนื่องจากผักหวานป่าไม่สามารถที่จะเจริญงอกงามได้เพียงลำพัง จะต้องอาศัยร่มเงาจากต้นไม้ใหญ่ในการพึ่งพิง ส่วนการที่นำต้นตะขบมาปลุกเป็นต้นไม้แม่นมนั้น เนื่องจากต้นตะขบระบบรากเป็นฝอยจำนวนมาก ส่งผลดีต่อดินร่วนซุยทำให้รากผักหวานสามารถชอนไชง่าย หลังต้นตะขบตายลงต้นไม้แม่เลี้ยงก็จะทำหน้าที่รับช่วงเป็นแม่เลี้ยงดูแลต้นผักหวานต่อไปจนผักหวานเติบโตและสิ่งที่ได้ตามมาคือป่าไม้ที่อุดมสมบรูณ์ สิ่งแวดล้อมที่ดีกลับคืนมา สำหรับผู้ที่มารับต้นพันธุ์ผักหวานไปปลูกนั้น ไม่ต้องเสียเวลานำต้นไม้แม่เลี้ยงและแม่พันธุ์มาปลูก เพราะทุกกระถางตนได้ทำการปลูกแซมให้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว  ปัจจุบันตนมีต้นผักหวานป่าที่ปลูกไว้และมีอายุมากกว่า2-3ปี ที่เป็นต้นแม่พันธุ์ จำนวนกว่า70ต้น

ส่วน นาย คมชาญ ขวัญจำเริญ ผู้อำนวยการส่วนยุทธศาสตร์ สำนักงานทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม จังหวัดชัยภูมิ   ยอมรับว่า ในครั้งแรกที่ได้รู้จักกับอาจารย์  อดุลย์ บุตรเรือง ตนไม่ได้มองว่าอาจารย์ อุดมฯ มีความผิดปกติแต่อย่างใด เข้าใจและประทับใจในฐานะที่เป็นคนที่มีจิตวิญญาณรักษ์ธรรมชาติตลอดจนความเป็นผู้ที่มีความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ และรู้จักแบ่งปัน โดยเฉพาะล่าสุดอาจารย์บริจาควัวที่เลี้ยงไว้ ให้กับคนอื่นทั่วไปจำนวน 13ตัว เพื่อนำไปเลี้ยง ส่วนในวันนี้ได้รับความรู้เรื่องการปลูกผักหวานที่ใช้วิธีการปลูกโดยการเลียนแบบธรรมชาติ ซึ่งกว่าจะค้นพบเทคนิคการปลูก ก็ต้องอาศัยการสังเกตตลอดจนการทดลองปลูกจนประสบความสำเร็จ นอกจากนี้ตนยังได้รับแจกพันธุ์กลับไปปลูกที่บ้านด้วย